Graviola
.
Graviola, znana również jako guanabana lub flaszowiec miękkociernisty, to duży egzotyczny owoc o charakterystycznej zielonej skórce pokrytej miękkimi wypustkami. Pod skórką znajduje się jasny, kremowy i bardzo soczysty miąższ o intensywnym tropikalnym aromacie. Graviola przyciąga uwagę nie tylko nietypowym wyglądem, ale przede wszystkim smakiem, który łączy naturalną słodycz z przyjemną kwasowością i trudno porównać go do jednego dobrze znanego owocu.
Smak dojrzałej gravioli często kojarzy się z połączeniem ananasa, banana, truskawki i delikatnych nut cytrusowych. Miąższ jest miękki, soczysty i kremowy, dlatego świetnie smakuje dobrze schłodzony i jedzony bez żadnych dodatków. Poszczególne owoce mogą różnić się intensywnością słodyczy oraz kwasowości w zależności od stopnia dojrzałości.
Graviolę najlepiej jeść, gdy jest odpowiednio dojrzała. Owoc powinien wyraźnie ustępować pod delikatnym naciskiem dłoni, a skórka może z czasem zmieniać swój wygląd. Po przekrojeniu można wyjadać biały miąższ łyżeczką lub oddzielić go od skórki. Znajdujących się wewnątrz dużych, ciemnych pestek nie należy spożywać – trzeba je usunąć przed jedzeniem lub dalszym wykorzystaniem miąższu. Skórki również nie jemy.
Miąższ gravioli można wykorzystać do przygotowania smoothie, koktajli, soków, sorbetów, lodów oraz innych deserów. Kremowa konsystencja sprawia, że owoc bardzo dobrze nadaje się do miksowania. Można połączyć go z mango, ananasem, marakują, kokosem czy limonką, ale przy pierwszej degustacji warto spróbować gravioli samodzielnie, aby poznać jej charakterystyczny smak.
Jeżeli graviola jest jeszcze twarda, należy pozostawić ją w temperaturze pokojowej i pozwolić jej naturalnie dojrzeć. Dopiero miękki, gotowy do jedzenia owoc warto przełożyć do lodówki. Po przekrojeniu miąższ należy przechowywać w chłodzie i spożyć możliwie szybko. Graviola jest delikatnym owocem, dlatego wraz z dojrzewaniem należy obchodzić się z nią ostrożnie.
Graviola będzie szczególnie ciekawym wyborem dla osób, które próbowały już mango, papai czy pitahayi i szukają mniej znanych egzotycznych smaków. Jej zielona skórka skrywa zaskakująco jasny, kremowy miąższ, a połączenie słodyczy z tropikalną kwasowością sprawia, że owoc trudno pomylić z innym. Warto spróbować go w pełnej dojrzałości – właśnie wtedy najlepiej pokazuje swój aromat, soczystość i charakterystyczną konsystencję.